தமிழுக்கு ஒரு தமிழனின் கடிதம்!

எத்தனை எத்தனையோ காரணங்களுக்காக தாய் நாட்டை விட்டு புலம்பெயர்ந்து இன்று எத்தனையோ நாடுகளில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் தமிழர்களில் ஒருவனாக தமிழுக்கு நான் எழுதும் கடிதம். நிச்சயம் இது என் ஆதங்கம் மட்டுமல்ல பல பேரின் ஆதங்கம்.

என் இனிய தமிழே! என்னை வாழவைக்கும் தமிழே! என் உயிரினும் மேலான தமிழே! என நான் உன்னை விழிக்க மாட்டேன். காரணம் இன்று பலர் உயிரிழக்க காரணமாக இருந்த உன்னை எப்படி நான் அப்படி அழைப்பது. இது நீ செய்த பாவமா இல்லை நாங்கள் செய்த பாவமா? இலங்கையில் ஒரு புறம் தமிழன் அழிந்து கொண்டிருக்க இந்தியாவில் மத்திய அரசோ தமிழனின் கத்தும் குரலையும் கணக்கெடுக்காமல் விட்டுவிட்டது. இந்த நிலையில் தம் நாடு விட்டு உறவு விட்டு எங்கெங்கோ வாழும் என் போன்றவர்கள் தான் உன்னை காப்பாற்ற போகின்றார்களாம். இந்த கொடுமையை சொன்னால் எனக்கு சிரிப்பதா அழுவதா தெரியவில்லை.

உன்னை தன் நாவினின்று பிறக்க வைக்கும் பல நல்லுயிர்களை நான் காண்பது இங்கே அரிதாகிவிட்டது. பெரும்பாலும் வேற்று நாட்டுக்காரர் தான் அதனால் தமிழ் பேசும் நபர்களை காண்பது அரிதாகிவிட்டது என நான் காரணம் சொன்னால் நீ என்னை அடித்தே கொல்ல வேண்டும் தமிழர்கள் பலர் இருந்தும் அங்கே உன்னை தேட வேண்டி இருக்கின்றது. சில நேரங்களில் நம்மை பற்றி அடுத்தவர்கள் சொல்வதை தமிழர்கள் நாம் உண்மையாக்கி உனக்கு அபகீர்த்தி தந்துவிடுவோமா என பயமாக இருக்கின்றது.

புலம்பெயர் தமிழர்கள். இன்று பல்வேறு விதத்தில் பெயர் சொல்லும் பெரிய சக்தி. ஆனால் எங்கள் மொழியை காப்பாற்ற தெரியாமல் நாங்கள் போடும் கூத்தை நினைத்தால் நான் வெட்கி தலைகுனிகின்றேன். இருபது இருப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இங்கே வந்து சேர்ந்த ஆண்கள் சொந்த நாட்டு பெண்களை திருமணம் முடித்து அல்லது அதன் பின் பெண்கள் வர என இன்று பல அந்நிய நாடுகளில் தமிழர்கள் எண்ணிக்கை பல. அதுவும் லண்டனில் முக்கிய ஒரு மொழியாக சேர்த்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு முக்கியத்துவம் பெற்று விட்டாய் நீ. தமிழ் நாட்டிலேயே செம்மொழியாக்க செலவழித்த ஆண்டுகள் பல இருக்கையில் செந்நிறத்தவனே நின் சிறப்பறிந்து தந்த பெருமை அது. அப்படி இருக்கையில் உன் பெருமையை உன்னை சொல்லியே வயிறு கழுவும் நம்மில் சிலரும் உன்னையே மூச்சு, பேச்சு என வாழும் சிலரும் உன்னை வைத்து வியாபாரம் செய்வதை என்னால் பொறுக்கமுடியவில்லை.

தனியே வந்து பின் துணையை தேடி அதன் விதைகளை கனிகளாக்கி அறுவடை செய்யும் நம்மவர்கள் நம் பழையதையும் உன்னையும் மறந்துவிட்டார்களா என பயம்தான் வருகின்றது. எவனை பார்த்தாலும் ஹாய் சொல்கின்றான் தமிழன். சரி அதுதான் அறிமுகம் என நினைத்தால் அதை தொடர்ந்து வந்து விழுகின்றது உன் தலை. காரணம் அவன் பேசும் தமிழில் நீ செத்துப்போகின்றாய். ஆங்கில மொழி சரளமாய் புகுந்து Goal அடிக்கிறது. மூச்சுக்கு முன்னூறு தடவை தமிழ் தமிழ் என உன்னை அழைக்கும் தமிழன் தன் சுய நலனுக்காய் உன்னையே விற்கவும் தயங்குவதில்லை. இருப்பினும் நம்மூத்தோர் இன்றும் தமிழை பேசினால் அது அமிர்தம் தான். ஆனால் அவர்கள் தான் பேச தயங்குகின்றார்கள்.

வீட்டில் ஆங்கிலத்தில் பேச வேண்டும் என தங்கள் குழந்தையிடம் கண்டிக்கும் உன் பிள்ளைகள் அங்கே தொடங்குகின்றார்கள் உன் முதல் கள பலியை. அதன் பின் உன்னை அறிந்து கொல்ல(எழுத்துப்பிழை அல்ல) , படிக்க என அதுக்கு வேறு பிரத்தியேக வகுப்புக்கள், பரீட்சைகள் வைத்து அதில் என் பிள்ளை சித்தி அடைந்துவிட்டான் என ஸ்வீட் எடு கொண்டாடு என கொண்டாடி உன்னை எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு கேவலப்படுத்துகின்றார்கள். உன்னை தாய் மொழியாய் பெற்றவர்கள் உன்னையே தனி வகுப்புக்கு சென்று கற்று அதை வெற்றியாய் கொண்டாடும் இழிச்செயலை என்ன சொல்வேன். சிறுவயதில் பிள்ளையின் மனதில் விதைக்கும் விஷம் விருட்சமாகும் போது What is this Culture? Why you waste to your time for tamil? என அந்த பிள்ளை கேட்கும் நிலைக்கு வளர்த்து விடுகின்றது. பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை நாம் செய்யும் சடங்குகள் புலம்பெயர் தமிழர்களின் அடுத்த தலைமுறையிடம் கேலிக்குரியதாக இருக்கின்றது. இது சொல்வதற்கு வெட்கமாய் இருக்கின்றது.

பிள்ளை குழப்படி செய்தால் பிள்ளையை தண்டிக்க முடியாது. என்மேல் கைவைக்க நீங்கள் யார் நான் இந்த நாட்டு குடிமகன் என பெத்த தாய் தந்தையையே உருட்டுகின்றது மிரட்டுகின்றது விவரம் அறிந்த குழந்தை. அதை தாண்டியதும் குடி கும்மாளம் டிஸ்கோ பப் என பிள்ளையின் அட்டகாசம் உன்னையும் உன் பண்பாட்டையும் கொல்வதற்கான வலை விரிகின்றது. இதை தட்டிக்கேட்க முடிவதும் இல்லை தடுக்க முடியவும் இல்லை. பையன்கள் இப்படி என்றால் பெண்களோ அரைகுறை ஆடையும் கையில் ஆறாவது விரலும் நிழலில் இன்னொரு நிழலும் மனதில் பல இதயங்களும் என மாறி அடுத்த தலைமுறையின் தலை எழுத்தை இடியப்ப சிக்கல் ஆக்கிவிடுகின்றார்கள். இதற்கெல்லாம் பாவிக்கப்படுவது உன் பெயர் தமிழே.

சடங்கு சம்பிரதாயத்துடன் நடந்த கல்யாணங்கள் மாறிப்போய் தென் இந்திய பிரபலங்களின் சிறப்பு வருகைகளில் நடக்கிறது எம்மவரின் பிறந்த நாள் கல்யாண நாட்கள். தமிழன் என்பதற்கு எந்த ஒரு சான்றும் இன்றி கடந்து போகின்றான் தன் மானமும் பிறர் மானமும் பற்றி அடிக்கடி பேசும் தமிழன். உண்மையில் இந்த இடத்தில் ஒரு பட வசனம் தான் நினைவுக்கு வருகின்றது. அதிகமாய் தன் மானம் பற்றி கதைப்பதும் தமிழன் தான் அதேபோல தன் மானத்தை காப்பாற்றாமல் நாறடிப்பவனும் அவன்தான்.

அண்மையில் ஒரு வானொலியில் இதை ஒரு தலைப்பாய் எடுத்து சிலரிடம் இதை பற்றி கேட்ட ஒரு நிகழ்சி நடந்தது. உண்மையில் அதை கேட்கும் போது இப்படி ஒரு நிகழ்ச்சி செய்ய வேண்டிய நிலைக்கு தமிழன் வந்துவிட்டானே என்ற வெட்கம் தான் எனக்கு வந்தது. அதில் ஒருவர் இந்த நவ நாகரிகத்துக்கு நாங்கள் மாற வேண்டும் என்பதற்காய் ஏற்க முடியாத உன்னை கேவலப்படுத்தும் காரணியை சொல்கின்றார். ஒரு தாய் சொல்கின்றார் தன் பெண்ணுக்கு தானே கட்டை சட்டையும் அதுவும் இதுவும் கொடுப்பேன் என. எங்கே போகிறது தமிழே உன் கலாசாரம். ஆனால் அதே நிகழ்சியில் இன்னொரு பெண் கூறிய கருத்து எனக்கு மிகப்பெரிய சந்தோசத்தையும் என் மனநிலையையும் பிரதிபலித்தது. நாம் தெளிவாக் திடமாக இருந்தால் எந்த நண்பியும் என்னை இந்த உடுப்பு போடு என கட்டளை இடமாட்டாள் அங்கே இங்கே என இரவில் கூப்பிட மாட்டாள் அதேபோல தண்ணி கிண்ணி என இழுக்க வைக்க மாட்டார்கள். எல்லாவற்றுக்கும் எம் மன திடம் வேண்டும் என அவர் சொன்ன கருத்துக்கு என்னையறியாமல் புல்லரித்துவிட்டேன். நானும் எத்தனயோ வழிகளை தாண்டி வந்தவன் இன்றும் என் நண்பர்கள் சிலர் கட்டாயப்படுத்தியும் எந்த கெட்ட பழக்கத்துக்கும் அடிமையாகவில்லையே. உண்மையில் எங்கள் மனம் சரியாக இருந்தால் எல்லாம் சரியாக நடக்கும் என அவர் சொன்னது எத்தனை உண்மை என உன்னை வைத்து வியாபாரம் செய்யும் நபர்கள் ஏன் சிந்திக்கவில்லை.

அண்மையில் லண்டனில் ஒரு தமிழ் கலை நிகழ்ச்சிக்கு அறிவிப்பு செய்ய எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது. என்னை கோட் சூட்டில் தான் வரவேண்டும் என சொல்லிவிட்டார்கள்.(கடைசில என்னையும் அரசியல்வாதி ஆக்கிட்டாங்களே.) அந்த நிகழ்ச்சியின் பிரதம விருந்தினர் இங்கிலாந்து அமைச்சர் ஒருவர். தமிழை சொல்ல போகின்ற தமிழில் நடக்கப்போகின்ற ஒரு விழாவுக்கு எதுக்கு ஒரு ஆங்கில அமைச்சர். அவருக்கு அந்த நிகழ்வில் என்ன புரியப்போகின்றது. ஏன் இப்படி அவரை அழைத்தீர்கள் என கேட்டதுக்கு அவர் வந்தால் தான் ஏதும் கிடைக்கும் என்றார்கள். உன்னை விற்று பிழைப்பு நடத்தும் இந்த கூத்து தேவையா தமிழே. அதை விட இன்னொருகொடுமை அங்கே நிகழ்ச்சி செய்த பிள்ளைகள் கதைத்த தமிழுக்கு எமி ஜாக்சன் நமிதா பேசும் தமிழ் எவ்வளவோ மேல். வரவேற்புரை செய்த பையனின் தமிழ் அறிவை எண்ணி நான் உன்னையே கடிந்துகொண்டேன். இறுதியில் அந்த விழா தலைவர் உரையாற்றும் போது சொன்னா பாருங்க. இந்த விழாவுக்கு நான் ஆங்கிலத்தில் தான் என் உரையை தயார் செய்து வைத்திருந்தேன் அதனால் இப்போது தமிழில் சிறிது பேசும் போது தவறு வந்தால் மன்னித்துவிடுங்கள் என்று. என்ன கொடுமை இது. தமிழ் விழாவுக்கு எதற்கு ஆங்கில உரை. (இதுவும் அதுக்கு தான்.) அத்துடன் தமிழ் கதைக்க நடுக்கம் வருதாம். இதில் இன்னுமொன்றை சொல்கின்றேன் அங்கே வந்த அதிகாரியும் விருந்தினருமான ஒருவர் நான் பேசிய தனி தமிழ் கேட்டு தான் சந்தோசமாக இருந்ததாக என்னை வாழ்த்திவிட்டு போன போது அவர்களுக்காய் ஆங்கில மோகம் கொண்டு கத்தியவர்கள் கொஞ்சம் சிந்தித்திருப்பார்கள் என நினைக்கின்றேன்.

நான் கேட்பது எல்லாம் உன்னை வைத்து வியாபாரம் செய்ய வேண்டாம் என்று தான். உன்னை பேச சுவாசிக்க பிடிக்கவில்லை என்றால் அவர்கள் எதையும் பேசிவிட்டு போகட்டும் பிரச்சனை இல்லை. ஆனால் உன் புகழுக்கு களங்கம் ஏற்படுத்தவேண்டாமே. உன்னை பற்றி அறியா விட்டால் தெரியாவிட்டால் உன்னை பற்றி பேசாமல் இருக்கலாமே. உன் பெயரை சொல்லி வேறு வேறு காரியங்களுக்கு பணத்தை கொள்ளை அடிக்காமல் இருக்கலாமே. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாய் உன்னை வாள வைக்காவிட்டாலும் வாழ்விழக்க வைக்கமால் இருக்கலாமே என்பதுதான். நீ கேட்கலாம் நீயும் இதில் ஒருவன் தானே என்று. நான் எங்கும் நெஞ்சு நிமிர்த்தி சொல்வேன் உன்னை நான் எங்கும் எதற்கும் என் சுய நலத்துக்காய் பாவித்ததில்லை. அதே போல இங்கும் பலர் இருக்கலாம் ஆனால் இந்த பதிவின் தொப்பி அளவானவர்கள் செய்வது என்னை உன்னை என் உன் வீட்டு பக்கத்துவீட்டு காரனை கூட பாதிக்கிறது. இது தனி மனித சொத்தல்ல நினைத்தவர் நினைத்தபடி நடக்க. எனவே நீ தான் உன்னை காப்பாற்றி கொள்ள வேண்டும் தமிழே.....

தொப்பி அளவானவர்களே நீங்களே உங்களை கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். தமிழ் என சொல்லவும் தமிழன் என புளங்காகிதம் கொள்ளவும் உங்களுக்கு என்ன தகுதி இருக்கின்றது என்று. நான் என்னையும் இந்த கேள்வியை கேட்டு பார்க்கின்றேன். சுய பரிசோதனைக்காய்.

இப்படிக்கு,

தமிழன்.(இப்படிதான் எல்லோரும் சொல்கின்றார்கள்.)

Read More

இணையம் இல்லாமல் வாழ முடியாதெண்டு எவன் சொன்னது?

வணக்கம் நண்பர்களே!

என்னடா நிறைய நாளைக்கு பிறகு இவன் எழுதிறான் என பார்க்கின்றீர்களா? ஓ ஒருவேளை புதுசா ஏதும் வேலைக்கு போயட்டானோ இல்லை ஒரு சில பதிவர்கள் போல கா_ல் இல் மாட்டி விட்டாரோ என்று எல்லாம் கற்பனை பண்ணப்படாது. நாங்கள் எப்போதும் வீட்டிலேயே பிசியாய் இருக்கும் பிரபலங்கள்.(நாங்கள் தான் அப்படி சொல்லணும்) அப்போ என்ன மண்ணாங்கட்டிக்கு பதிவு எழுதவில்லை? ஏன் நீ குடியிருக்கும் மூஞ்சி புத்தகப்பக்கமும் வரவில்லை இப்போ இங்கே வந்து என்ன பெரிசா அலம்பிறாய் என கேட்கலாம். பதில் சொல்லவா? சொல்லத்தானே வேணும்.

கடந்த மாதம் எனக்கு டயலாக் வழங்கி இருந்த இணையப்பாவனைகான எல்லையை நான் தாண்டி விட்டேன் என என் இணையம் மெதுவாகி விட்டது. நமக்கு எதுவும் பாஸ்டா இருந்தா தானே கிக். சிலோ ஆனதில் ஒரு சில நாள் அதை பாவிச்சு அலுத்துப்போய் அப்பிடியே இணையத்தை விட்டு ஒதுங்கி இருந்தேன். அந்த நேரம் எனக்கு அது உதவியாய் இருந்தது. கரணம் பல ஆய்வுகள் புண்ணாக்குகள் எல்லாம் இணையத்தை அதிகம் பாவிக்கும் நபர்கள் அந்த இணையம் இன்றி இருப்பது கடினம் என்றார்கள் அந்த இணையம் இல்லாமல் ஒரு அமைதியான வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும் டென்சன் இல்லாத வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும் என பார்க்க எனக்கும் ஒரு ஆசை தான். காரணம் நான் அதிக நேரம் இங்கே குந்தி இருப்பவன் ஆனால் இதை விட்டு இருக்கும் போது எனக்கு நிறைய நேரம் வேறு இடத்தில் செலவழிக்க கிடைத்தது. சோ நோ கவலை. இணையத்துக்கு அடிமையானவன் போல இருந்த நான் இணையம் இன்றி கிட்டத்தட்ட இரண்டு வாரங்கள் இருந்தேன் இணையத்தோடு இருந்த நாளை விட இணையம் இல்லாத நாள் உண்மையில் மன அமைதியோடு இருந்தது.

இணையம் கூடவே இருப்பதும், நாம் விலகி இருப்பது, இருந்தும் மன கட்டுப்பாடோடு இருப்பது என எல்லாமே நம் கையில் தான் இருக்கின்றது. ரஜினி பட பாடல்போல கையில் கொஞ்சம் காசு இருந்தால் அதற்க்கு நீதான் எஜமானன் கழுத்து வரைக்கும் காசு இருந்தால் அது தான் உனக்கு எஜமானன் என்பது போல நம் மன கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் வரை இணையம் என்ன எதுவுமே நம்மை ஒன்றும் செய்யாது. அடிமையாவதும் அதில் இருந்து வெளியே வருவதும் நம் கையில் தான்.

அடுத்து இன்னொரு விஷயம். கடந்த எட்டாம் திகதி எனது இருபத்திரண்டாவது பிறந்தநாள்(வயசை சொன்னால் நம்பணும் நான் பிறந்தது 8.8.88 ங்கோ). வெற்றியில் கடந்த வருடம் வேலை செய்யும் போது ஏராளமான நேயர்கள் வாழ்த்தி இருந்தார்கள். இந்த வருடமும் அந்த நண்பர்கள் எனக்கு வாழ்த்தியது அதிர்ச்சி கலந்த சந்தோசம். என்னை அவர்கள் எல்லோரும் மறந்திருப்பர் என நினைத்தேன். ஆனால் என்னை மறக்காமல் வாழ்த்தி திக்கு முக்காட வைத்துவிட்டனர். சிலர் என் தொலைபேசிக்கு அழைப்பெடுத்தி வாழ்த்தியதும் சந்தோசம். பாடசாலை நண்பர்கள், முகப்புத்தாக நண்பர்கள், மின் அஞ்சல நண்பர்கள், பதிவுலக நண்பர்கள், வானொலி நண்பர்கள், வானொலி சக அறிவிப்பாளர்கள், வானொலி நேயர்கள் என அத்தனை அன்பு நெஞ்சங்களுக்கும் என் நன்றிகள். உங்கள் அன்பான வாழ்த்து என்றைக்கும் நமக்கு பூஸ்டு.

அதெல்லாம் இருக்கட்டும் என்னது டிரீட் கேட்கிறியளா? என்னது டிரீட்டா

ஹா ஹா

ஹீ ஹீ

ஹா ஹீ

ஹா ஹீ

ஹா ஹா

ஹீ ஹீ

ஹா ஹீ

ஹா ஹீ

ஹா ஹா

ஹீ ஹீ

ஹா ஹீ

ஹா ஹீ

யாரபாத்து டிரீட் கேட்கிரிய? நம்மளை பத்தி இவங்களுக்கு தெரியல நாம அடுத்தவங்க கிட்ட தான் டிரீட் கேட்பம் நாம யாருக்கும் கொடுத்ததில்லை. கொடுக்கப்போவதும் இல்லை. (என்னது டயலாக்கை வேற சுட்டு போடுறான் என திடப்படாது ஐ ஆம் பாவம். ஓகே டீல்.

சரி பதிவு போட்டா ஒரு படம் போடணும் தானே. சோ கஷ்டப்பட்டு ஒரு படம் போட்டிருக்கேன் நீங்களும் கஷ்டப்பட்டு தான் இந்த மூஞ்சியலை பார்க்கணும். ஆனால் கடைசியில் இந்த மூவரை பற்றியும் ஒரு விஷயம் சொல்லப்போறேன் கவனமாய் கேளுங்கோ.

இந்த படம் எடுக்கப்பட்டது இலங்கை இந்திய அணிகளுக்கிடையில் எஸ்.எஸ்.சியில் நடந்த டெஸ்ட் போட்டியின் போது. அதில் வெள்ளையும் கருப்பும் சேர்த்து அழகான டி சேர்டில் முதலாவதாய் இருக்கானே ஒரு பையன் அவன் தான் கிரேட் சதீஷ்(நான் தானுங்கோ) அடுத்தது கிரிக்கெட் அனலிஸ்ட் பிரபல பின்னூட்ட வாதி(பதிவர் இல்லை இதை கவனிக்க ) கான்கொன் அல்லது கிரீஸ் அல்லது கோபி அடுத்தவர் ஏரியாத சுவடுகள் வைத்து எல்லோரையும் கொமென்ட் போட்டு எரிய வைக்கும் பவன்.

சரி இவங்க மூன்று பேரும் தான் 3 இடியட்ஸ்சாம் ஷங்கர் இவர்கள் மூவரையும் தான் நடிக்க வைக்க முயற்சி எடுக்கிராராம். அப்போ படம் எப்பிடி இருக்கும்.....சும்மா பிச்சிக்கிட்டு ஓடும். எதை எண்டு கேட்கப்படாது.

Read More

வானொலியில் மீண்டும் என் குரல்.

வானொலியில் இருந்து விடை பெற்ற பின் அதில் இருந்து விலகி இருக்கும் போது அனுபவிக்கும் அந்த வலியை நான் இன்னும் இழக்கவில்லை. இந்த நிலையில் மீண்டும் என் குரலில் ஒரு முழுமையான நிகழ்ச்சியை நேற்று இரவு வெற்றி வானொலியில் எனக்கு கேட்க கிடைத்தது சந்தோசம். வெற்றிக் குடும்பத்துக்கும் நிகழ்ச்சியை தொகுத்தளித்த ரஜீவுக்கும் என் முதல் கண் நன்றிகள்.

வெற்றியில் பிரதி புதன் தோறும் ஒலிபரப்பாகி பல நேயர்களின் அமோக ஆதரவை பெற்று இன்றும் வெற்றிகரமாக ஒலிபரப்பாகிக்கொண்டிருக்கும் நிகழ்ச்சிதான் காற்றின் சிறகுகளின் ஆகாயமுகவரி. வானலை வரம்புகளையும் மீறி உயிருடன் இல்லாதவர்களுக்கோ அல்லது நேசித்த இடம் பொருள் போன்றவற்றுக்கோ நேயர்கள் எழுதும் கடிதங்களுக்கு குரலால் உயிர் கொடுப்பது அறிவிப்பாளர்கள் எங்கள் கடமை. நான் வெற்றியில் வேலை செய்த காலத்தில் அநேகமான நாட்கள் என் குரலில் நேயர்களின் கடிதங்கள் ஒலிபரப்பாகி உள்ளன. ஆனால் அதை எல்லாவற்றையும் விட நேற்றைய நிகழ்ச்சி எனக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சியை தந்து எனலாம். காரணம் நான் வேலை செய்யும் பொது என் குரலை நானே கேட்டு எனக்கே போரடித்து விட்டது ஆனால் வானொலியை விட்டு ஒதுங்கிய பின் கிட்டத்தட்ட இரண்டரை மாதங்கள் கழித்து என் குரல் அதுவும் ஆறுதலாய் இருந்து நான் கேட்கும் போது என்னை அறியாமல் சந்தோசப்பட்டேன்.

வேறு வேலைகளில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்த நான் எல்லாவற்றையும் ஒதுக்கி வைத்து விட்டு வானொலிக்கருகே அமர்ந்து விட்டேன். பாடல்களை பொருத்தமாக இடுவதில் ரஜீவ் எப்போதுமே கிரேட். நேற்று ஒலித்த நிகழ்ச்சியில் எல்லாவற்றுக்கும் முத்தாய்ப்பாய் அமைந்தது ரஜீவின் பாடல் தெரிவு. கதையை கேட்ட பின் எங்களை வெளியே வர விடாமல் அப்படியே கட்டிப்போட்டு மனதை ஆறவைத்தன பாடல் தெரிவுகள். மீண்டும் வெற்றிக்கு வந்துவிட்டீர்களா? அல்லது எப்படி இந்த நிகழ்ச்சி என்று கேட்டு சிலர் என்னை தொடர்பு கொண்ட போது உண்மையில் என்மேல் அன்பு வைத்த அந்த நண்பர்களை நினைத்து பெருமைப்பட்டேன். என்னை நெருங்கி இருந்த நண்பர்கள் சிலருடன் நான் இதை பகிர்ந்து கொண்டேன்.

வானொலியை விட்டு ஒதுங்கினால் என்ன வலி என்ன கவலை என்பதை அனுபவித்துக்கொண்டு ஒரு நிகழ்ச்சியை கேட்பதும் ஒரு சந்தோசம்தான். இந்த வலி சந்தோசம் என்னை மீண்டும் வானொலித் துறைக்குள் கொண்டுவரும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. எந்த நாட்டில் இருந்தாலும் வானொலியோடு என் பயணம் போகவேண்டும் என இறைவனை பிரார்த்திக்கின்றேன். நடக்கும் என்ற நம்பிக்கயோடு என் சந்தோசத்தை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கின்றேன்.

Read More

பஞ்சாமிர்தம்= SO+சந்தோசமாக+மழை+கடிதம்+கோபம்.

நானும் ஒரு வானொலி அறிவிப்பாளராக இருந்த காரணத்தால் இதை பற்றி பேச ஓரளவு தகுதி இருக்கும் என நினைக்கின்றேன். இன்று காலை ஒரு தொலைக்காட்சியில் தொலைபேசி வாயிலாக நேயர்களை கலாய்க்கும் நிகழ்ச்சி ஒலி ஒளிபரப்பாகிக்கொண்டிருந்தது. பொழுது போகணுமே என்பதற்காக அப்படியே இருந்தேன். அந்த நிகழ்ச்சியின் கடைசி பகுதி தான் அது. அந்தப்பகுதியில் நேயருடன் தொகுப்பாளர் பேசிறார் பேசிறார் பேசிறார் அவர் பேச்சில் so என்ற ஆங்கில வார்த்தை கிட்டத்தட்ட ஐம்பது தடவை வந்து தாண்டவமாடி இருக்கும். அது அவருக்கே கொஞ்சம் கஷ்டமாக இருக்கும். ஒரு வசனம் முடிந்து அடுத்த வசனத்துக்கு இடையில் வந்துவிடும். அந்த சொல்லின் அர்த்தம் வரக்கூடாத இடத்திலும் பேசினாரா என்பது அவருக்கு தான் வெளிச்சம்.(நான் அவர் பேசியதை கவனிக்கவில்லை. soவைத்தான் கவனித்தேன்.)

************************************************************************************************

இந்த கொடுமை இப்படி இருக்க. மதிய நேரம் இன்னொரு தொலைக்காட்சியில் வந்த தொகுப்பாளினி சந்தோசமாக என்ற வார்த்தையை அதை கேட்டு நாங்கள் சந்தோசத்தை இழக்கும் வரை பாவித்தார். சந்தோசமாய் இணைந்து கொள்ளுங்கள், சந்தோசமா டயல் பண்ணுங்க,சந்தோசமா பேசுங்க,சந்தோசமா பாருங்க என்று சந்தோஷ கொடுமை. இப்போது வீட்டில் இருந்து அனுபவிக்கின்றேன். இதில் இன்னொரு விடயமும் சொல்லவேண்டும் என்ற Bodyguard திரைப்படத்தின் தழுவலில் சித்திக் இயக்கம் படத்தில் தான் விஜய் அடுத்து நடிக்க இருக்கின்றார். ஆனால் அந்த பெயரை பாடிகார்ட் பாடிகார்ட் என்றே சொல்லிக்கொண்டிருந்தார் அவர். இந்தியாவில் சில தளங்களில் இப்படி இடுகின்றார்கள். அது அவர்கள் வழக்கமாக இருக்கலாம். நம் நாட்டில் அது வழக்கம் இல்லை. அதே போல ஒரு பெயரை மாற்ற எங்களுக்கு உரிமை இல்லை. ஆரம்பத்தில் நான் இந்த பிழைகளை விட்டு அதன் பின் சரியான நெறிப்படுத்தலால் இதை தவிர்த்து வந்தவன் என்ற ரீதியில் இதை பகிர்கின்றேன்.

****************************************************************************************************

நீண்ட நாட்களின் பின் இன்று காலை கொழும்பில் சில பகுதிகளில் மழை பெய்து சூட்டை தணித்தது. இது இப்படியே இருக்கவேண்டும் என்ற ஆசை பலருக்கு இருந்திருக்கும். ஆனால் கொளுத்துதே. காலையில் இங்கே நின்ற அந்த நல்லவர் இப்போ எங்கேயும் போய்விட்டாரோ? ஏனென்றால் காலையில் விடியலில் லோஷன் அண்ணா நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர் பொருட்டு எல்லோருக்கும் பெய்யும் மழை என்றாரே. அதுதான் சந்தேகம்....

************************************************************************************************************

வீட்டுக்கு ஏதும் கடிதங்கள் வருகின்றனவோ இல்லையோ இப்போது தினமும் வீட்டு தபால் இடும் பெட்டிக்குள் மூன்று நான்கு பிரசுரங்கள் கிடைக்கின்றன. வேறு ஒன்றுமில்லை தேர்தல் பிரசார துண்டுகள் தான் அவை. இப்படி வீடு வீடாக கடிதங்கள் எழுதி எனக்கு வாக்களியுங்கள் என வாக்காளர் கையொப்பம் இட்டு கடிதம் வந்தாலும் வரும்.

*********************************************************************************************************

நானும் நேற்றும் இன்றும் சில பதிவுகளை தொடர்ந்து எழுதிக்கொண்டிருக்கின்றேன். வழக்கமாக வருபவர்கள் கூட இந்தப்பக்கம் வருவதாக தெரியவில்லை. வாக்குகளும் இல்லை பின்னூட்டங்களும் இல்லை.ஏனையா எல்லோருக்கும் என் மேல் கோவம். ப்ளீஸ் கோபித்துக்கொள்ளாதீர்கள். ப்ளீஸ் எல்லோரும் வாங்கோ எல்லாத் தளத்துக்கும் போங்கோ. எந்த லாபமும் இன்றி பதிவெழுதும் எமக்கு ஆக்கமும் ஊக்கமும் உங்கள் வாக்குகளும் பின்னூட்டங்களும் பாராட்டுக்களுமே.

Read More

வானலையில் வெற்றிகரமாக ஒரு வருடம்.

காலம் சிலரை எங்கேயோ கொண்டு போய் விட்டு விடும் இல்லாவிட்டால் வடமராட்சியில் பிறந்து வரணியில் தவழ்ந்து இன்று வெற்றியோடு நான் தவழ்வதை என்னவென்று சொல்வது. சரி விசயத்துக்கு வா என்பது புரிகிறது. வெற்றி வானொலியில் வானலை வழியே உங்களை நான் சந்தித்து இன்றுடன் ஒருவருடமாகிவிட்டது. அதற்காக சில நினைவு மீட்டல்கள் தான் இந்த பதிவு.

நான் கொழும்பில் ஒரு விடுதியில் இருந்த காலம் என் கைத்தொலைபேசியில் எல்லா வானொலிகளையும் கேட்பேன். ஒருநாள் அலைவரிசைகளை செட் செய்யும் பொது தொடர் இசையாக பாடல்கள் ஒலித்த ஒரு அலைவரிசை தட்டுப்பட்டது. பாடல்கள் நன்றாக இருக்கே என கேட்க ஆரம்பித்தேன். சில நாட்கள் செல்ல கற்றது கையளவு என்னும் நிகழ்ச்சியில் நானும் என் கேள்விகளை கேட்க ஆரம்பித்தேன். அத்துடன் ஒரு சொல் ஒரு கானம் நிகழ்ச்சியிலும் பங்குபற்றியுள்ளேன். அதை தொடர்ந்து காற்றின் சிறகுகள் நிகழ்ச்சிதான் என்னை மாற்றிப்போட்டது எனலாம். எனக்கும் சுபாஷ் அண்ணாவிற்கும் இடையில் சிறு மோதலோடு தான் பேச்சு ஆரம்பமானது, அதன் பின் என் வாழ்க்கையில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தப்போகும் நபர் அவர் என தெரியாமல். மோதல் எப்படி காதலாகுமோ அதேபோல எங்களுக்குள்ளும் மோதல் இல்லாமல் போய் நல்ல நட்பு சகோதரத்துவம் ஏற்பட்டது.

இந்த நேரம் தான் எனக்கு வானொலி ஆசை கொஞ்சம் எட்டிப்பார்த்தது. ஒரு இணையத்தில் இயங்கும் பிரபல வானொலியில் நேர்முகத்தேர்வுக்காக போனேன். நேர்முகத்தேர்வில் தெரிவு செய்யப்பட்டாலும் அந்த நிலையம் அமைந்துள்ள இடம் ரொம்ப தூரமாக அமைந்தது என் வீட்டுக்காரருக்கு கொஞ்சம் விருப்பமின்மையை ஏற்படுத்தியது. இதை நான் சுபாஷ் அண்ணாவுடன் பகிர்ந்து கொள்ள அவர் சொன்ன வார்த்தை உனக்கு வெற்றியில் ஒரு நேர்முகத்தேர்விற்கு வாய்ப்பினை உண்டு பண்ணிவிடுகின்றேன் ஆனால் மிகுதி உன் கையில் உன் திறமையில் என்றார். நானும் சரி என்று விட்டேன். இந்த இடத்தில் என் பெற்றோருக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும். காரணம் நான் என்ன செய்தாலும் எனக்கு முழு சுதந்திரம் கொடுப்பவர்கள் இவர்கள். இல்லாவிட்டால் வாழ்க்கையில் விழுந்து போன என்ன தாங்கிப்பிடித்து எழுப்பிவிட்டிருப்பார்களா?

நேர்முகத்தேர்வுக்கான நாளும் வந்தது நான் என் பெற்றோருடனும் ஒரு அண்ணாவுடனும் வெற்றி அலுவலகத்துக்கு போனேன். இதில் இன்னொரு முக்கியமான விடயம் இதுவரை எனக்கு சுபாஷ் அண்ணாவின் முகமே தெரியாது. தொலைபேசியில் பேசியது மாத்திரமே. அலுவலகத்தில் என்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு காத்திருக்க ஒரு பெண் வந்து என்னை அழைத்து போனார். அவர்தான் பூஜா அக்கா. நேரடியா Recording அறைக்கு என்னை அழைத்து போக அங்கே ஒருவர் இருந்தார். எனக்கு அவரையும் யாரென தெரியாது. அந்த அறைக்குள் இருந்த கண்ணாடியாலான இன்னொரு அறைக்குள் ஒலிவாங்கி இருக்கும் இடத்துக்கு என்னை போகச் சொன்ன அந்த நபர் தானும் உள்ளே வந்து ஒலிவாங்கியை எனக்கு சரி செய்துவிடும் போது உங்கள் பெயர் என கேட்க விமல் என்றார். உடனே நான் நீங்கள் தானே எங்க பாடசாலையில் படித்தீர்கள் என சொல்ல அவரும் ஆமாம் என சொல்லிவிட்டு என் குரலை பதிவு செய்யத் தொடங்கினார்.

செய்தி அறிக்கையை நான் வாசித்துக்கொண்டிருந்த போது லோஷன் அண்ணா உள்ளே வந்து நிறுத்த சொல்லிவிட்டு ஒரு நிகழ்ச்சி செய்ய சொன்னார். நானும் காற்றின் சிறகுகள் செய்து காட்ட Fast ஆக ஒரு நிகழ்ச்சி செய்யும் படி சொல்ல பகல் பந்தி செய்து காட்டினேன். வெளியே வரச்சொல்லி இப்போ சின்ன வயது தானே இன்னும் காத்திருக்கலாமே என்றார். எனக்கும் பயமாக இருக்க தாங்கள் மீண்டும் அழைக்கிறோம் இப்போ போகலாம் என்றார். நானும் வீட்டுக்கு வந்தாலும் சுபாஷ் அண்ணாவை நையப்புடைந்து கொண்டே இருந்தேன். என் குடைச்சலகளுக்கு கோபப்படாமல் பதில் சொல்லியே அவர் களைத்திருப்பார்.(அதற்கு பிறகு அண்மையில் தான் அன்றைய தினம் என்னை எடுப்பதா இல்லையா என்ற விடயத்தில் என்ன முடிவு என்ன பேசினார்கள் என்பதை விமல் அண்ணா மூலம் அறிந்தேன். விமல் அண்ணா உங்களுக்கு என் நன்றிகள். அத்துடன் நீங்கள் நடுநிலையாக நடந்தது மகிழ்ச்சியாக உள்ளது.)

அதன் பின் இன்னும் மூன்று முறை நேர்முகத்தேர்வு எல்லாம் முடிந்து நவம்பர் மாதம் மூன்றாம் திகதி அலுவலகத்தில் நானும் ஒரு ஊழியனாய் இணைந்தேன். ஆரம்பகால பயிற்சிகள் ஆரம்பித்தன. அப்போது எனக்கு இரண்டு பேரைக்கண்டால் பயம் ஒன்று விமல் அண்ணா இன்னொருவர் சந்துரு அண்ணா இரண்டு பேரும் ஏதாவது கேட்டு அன்று ஒரு ரணகளப்படுத்தாமல் விடமாட்டார்கள். இன்று விமல் அண்ணா நல்ல அண்ணாவாக நல்லா நண்பனாக மாறினாலும் இன்னும் எனக்குள் அந்த பயம் போகவில்லை. ஆனால் இப்போது தான் உணர்ந்தேன் அது பயம் மட்டுமலல மரியாதையும் என்று.( ஆனால் நம் பாடசாலைக் காலத்தில் விமல் அண்ணா எங்களுக்கு சீனியர் அதை நினைத்தால் இன்றும் நடுங்கும்.) சந்துரு அண்ணாவும் தன் கண்டிப்பை குறைத்தாலும் இன்று நல்ல நண்பனாக அதேநேரம் என் தயாரிப்பு பணிகளில் நல்ல உதவியாக இருக்கின்றார்.

அடுத்து ஹிஷாம் அண்ணா செய்தி வாசிப்பதில் கவனிக்கவேண்டிய விடயங்களை முதலில் சொல்லித்தந்தவர். எங்கள் உதவி முகாமையாளர். பெரிதாக கோபப்படமாட்டார் ஆனால் வேலை சரியாக இருக்கவேண்டும் என்பதில் அக்கறை உள்ளவர். இப்போது எங்கள் மாலை நேரத்து வேலை நேர உற்ற நண்பனாக. அடுத்து பிரதீப் அண்ணா, ஆரம்பத்தில் நான் ஒருநாள் இவரிடம் வாங்கிய திட்டு தான் இன்று என்னை பக்குவப்படுத்தியுள்ளது. நன்றி அண்ணா. அதேபோல சகலவிடயங்களையும் சொல்லித்தருவதில் இவருக்கு நிகர் இவரே. ஆரம்பத்தில் எனக்கு பாடல்கள் பற்றிய அறிவை வளர்க்க பெரிதாக உதவியவர் இன்றும் என் பாடல்தெரிவுகளுக்கு ஆதாரமாக விளங்குபவர். செந்தூரன் அண்ணாவுடன் பெரிதாக பழகும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைக்கவில்லை.ஆனால் அவரின் அறிவுரை இன்றும் பயன்படுகின்றது. தான் நாடு விட்டு போகமுதலே எங்கள் கனவில் முதல் தீபத்தை ஏற்றிவைக்கும் வண்ணம் தன் அனுபவத்தை பகிர்ந்து போன அன்பு அண்ணா. இன்றும் வாழ்த்தி இருக்கின்றார். நன்றி அண்ணா.

.

அடுத்து பூஜா அக்கா, நேர்முகத்தேர்வுக்கு சென்ற நேரம் என்னை அழைத்து சென்றவர். இவரின் பகல் பந்தி எனக்கு பல அனுபவங்களை பெற்றுத்தந்த களம். அனேகமாக பகல் பந்தி நிகழ்ச்சி செய்யும் போது அதை பார்த்து பார்த்து நல்ல விடயங்களை கற்றுக்கொண்டேன். இந்த நேரம் தன்னால் முடிந்த அளவு எனக்கு நிகழ்ச்சி பற்றி சொல்லி கொடுத்த அக்காவிற்கு நன்றிகள். அடுத்தவர் வைதேகி அக்கா, இப்போது என் குறைகளை சொல்லி திருத்துவது மட்டுமில்லாமல் உள்ளதை உள்ளபடி சொல்லி விடுவார். ஆரம்பகாலத்தில் என் செய்திகளை அவர் தந்தை சர்வானந்தா அவர்கள் கேட்டு (பிரபல வானொலி அறிவிப்பாளர்.) நன்றாக இருக்கு நல்லா வருவான் என சொல்லி எனக்குள் நம்பிக்கை அளித்தவர்.

சுபாஷ் அண்ணா எப்போதும் மாலையில் வருவார் ஆனால் என் தயாரிப்பு வேலைகள் செய்ய பிள்ளையார் சுழி போட்டவர். முகம் தெரியாமலே உதவியவர் முகத்துக்கு நேரே நல்ல சகோதரனாக மாறிவிட்டார். அடுத்து லோஷன் அண்ணா. என் ஐந்தாம் ஆண்டில் இருந்து நான் தொடர்ந்து வந்த ஒரு சாதனையாளர். வானொலி அறிவிப்புத் துறையில் என் மானசீக குரு. இதை வெறும் பேச்சுக்காக சொல்லவில்லை. எந்தளவிற்கு நான் விஜய் ரசிகன் என நீங்கள் எண்ணுகின்றீர்களோ அதேபோல இங்கே லோஷன் அண்ணாவின் ரசிகன்.(விஜயை ஒப்பிட காரணம் எல்லோரும் என்னை விஜயின் தீவிர ரசிகனென நன்கறிந்திருப்பதே.) இதனால் தானோ என்னவோ அவரிடம் அனுமதி வாங்கிக்கொண்டு அவர் நிகழ்ச்சி செய்யும் நேரம் அவர் அருகே இருந்து ரசித்து பார்த்திருக்கின்றேன். அத்தனை விடயங்களையும் அறிந்து விட்டீர்களா என கேட்டு எங்கள் ஆவலை அதிகரிப்பதுடன் தெரியாத விடயங்களை தானே சொல்லித்தரும் நல்ல மனது. முகாமையாளர் என்னும் பதவியில் இருந்தாலும் பழகுவதில் அவர் எனக்கு மட்டுமல்ல எல்லோருக்கும் அண்ணாவே. (அண்ணா உங்களிடம் வேலை செய்த ஒருவர் எனக்கு சொன்னது லோஷன் அண்ணாவின் முகாமைத்துவத்தின் கீழ் வேலை செய்ய முடியாத யாரும் இன்னொருவரின் கீழ் வேலை செய்ய முடியாது என்று. இது என் அனுபவத்திலும் உண்மை.) இப்படி எத்தனையோ இனிமையான நினைவுகள் இருந்தாலும் இந்த பயிற்சிக்காலம் ஒரு முட்படுக்கையே.

நாங்கள் வெற்றியோடு இணைந்து அடுத்த வாரமே ஒரு சில வேண்டத்தகாத சம்பவங்கள் லோஷன் அண்ணாவிற்கு நடக்க உள்ளே வெளியே ஆட்டம் நடந்தேறியது. என்ன நடக்கப்போகின்றது என தெரியாமல் எல்லோரும் விழி பிதுங்கிய நேரம் ஹிஷாம் அண்ணா சொன்னார் நாளை சதீஷ்,வனிதா இருவரும் நிகழ்ச்சி செய்யப்போகின்றீர்கள் ஆனால் உங்கள் பெயர் சொல்லக்கூடாதென. மனதிலே பயமும் வலியும் கலந்திருக்க கடந்தவருடம் நவம்பர் இதே தினம் ஒரு சனிக்கிழமை என் கன்னிக்களம் சுபாஷ் அண்ணாவுடன் அரங்கேறியது நானாட நீயாடாவில். எல்லா புகழும் ஒருவன் ஒருவனுக்கே என்ற பாடலோடு நானும் நதியாக ஓடத்தொடங்கினேன்.அந்த நிகழ்ச்சியில் நான் விட்ட பிழைகள் எல்லாவற்றையும் திருத்தி எனக்கு நல்ல வழி காட்டினார் அவர். இதில் இன்னொரு சந்தோசமும் சேர்ந்துகொண்டது அதுதான் லோஷன் அண்ணா உள்ளே வெளியே ஆட்டம் முடித்து வீட்டுக்கு வந்து விட்டார். எவர் எனக்கு வாய்ப்பினை ஏற்படுத்திக்கொண்டரோ அவருடன் என் பயணம் ஆரம்பமானது இரட்டிப்பு சந்தோசம். மறுநாள் விமல் அண்ணாவுடன் அமரகானங்கள் மற்றும் ஒரு சொல் ஒரு கானம். அன்று நான் நன்றாக மாட்டி கொண்டேன். ஆனால் இன்று அதுவும் படிப்பினையாக மாறி உதவி புரிகின்றது. தொடர்ந்து அனேகமாக எல்லோருடைய நிகழ்ச்சியிலும் இருந்து அவர்கள் நிகழ்ச்சி செய்யும் விதத்தை பார்த்து கற்றுக்கொண்டேன்

இப்படியே போகப் போக குறுகிய காலங்களிலேயே வாங்க நீங்க நிகழ்ச்சி வாய்ப்பும் கிடைத்தது. ஒருநாள் சுபாஷ் அண்ணா தன் வீட்டுக்கு கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டத்துக்கு போக வேண்டும் என்பதற்காக என்மேல் முழு நம்பிக்கை வைத்து காற்றின் சிறகுகள் நிகழ்ச்சியை ஒப்படைத்தார்.

இதற்கு காரணமும் இல்லாமல் இல்லை, நானாட நீயாட நிகழ்ச்சியில் அடிக்கடி வெளியே சென்று என்னை தனியே செய்ய விட்டு எனக்கு பயத்தை போக்கி அனுபவத்தை வளர்த்தார். அந்த நம்பிக்கையை லோஷன் அண்ணா என்மேல் வைக்க முதல் முறையாக காற்றின் சிறகுகளில் தனி ஆவர்த்தனத்தை தொடங்கினேன். நிகழ்ச்சி முடிந்த உடன் சுபாஷ் அண்ணாவிற்கு அழைப்பெடுத்து சரியாக செய்தேனா என கேட்டேன் அவரும் குறைநிறைகளை சொல்லி மேலும் உதவினார். மறுநாள் காலை லோஷன் அண்ணாவிடம் இருந்து நேற்றைய நிகழ்ச்சி சூப்பர் மேலும் சிறப்புற வாழ்த்துக்கள் என்ற எஸ்.எம்.எஸ் வந்தது இன்றும் என் தொலைபேசியில் இருக்கிறது அது. இன்று அதே நிகழ்ச்சி எனக்கு வழங்கப்பட்டிருப்பது இன்னொரு ஆச்சரியம். இதை அடுத்து பூஜா அக்காவும் என் மேல் தன் நம்பிக்கை வெளிப்பாட்டை பகல் பந்தியைக் கொடுத்து வெளிப்படுத்த நான் அதை பயன்படுத்திக்கொண்டேன். கிறிஸ்மஸ் தினத்தன்று நத்தார் தாத்தாவாக நான் செய்த அட்டகாசத்துக்கு கிடைத்த பாராட்டுகள் இன்னும் சந்தோஷ அலைகள்.

இப்படியே போகப்போக என்றென்றும் உங்கள் பிரியமானவனாக வலம் வர தொடங்கினேன். இந்த ஆண்டின் முதல் நாள் விடியலில் லோஷன் அண்ணா மூலம் நானும் வனிதாவும் உத்தியோக பூர்வமாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டோம். அன்றும் இரவு காற்றின் சிறகுகளோடு வந்த நான் அதன் பின் இரு வாரங்கள் நெருப்பு காச்சலால் வைத்தியசாலையில் இருந்து மீண்டும் வந்தேன். அதன் பின் தொடர்ந்து குதூகல குவியல், இருபது புது இசை, வேகம் விவேகம், கற்றது கையளவு, அதிரடி புதிரடி, வினோத வியூகம், எங்கேயும் எப்போதும், சினிமாலை, விடியல் என பெரும்பாலான நிகழ்ச்சிகள் செய்து விட்டேன். இதில் சினிமாலை நிகழ்ச்சி லோஷன் அண்ணா செய்தது ஒருநாள் அவர் சொன்ன வார்த்தைகள் தான் கஷ்டப்பட்டு ரசித்து ரசித்து தயார் செய்த நிகழ்ச்சி உனக்கு வழங்கியுள்ளேன் கெடுத்துவிடாதே என்று. அதேபோல முழு சுதந்திரத்துடன் உன் ஸ்டைலில் செய் என சொல்லிவிட்டார். ஓரளவிற்கு நன்றாக அந்த நிகழ்ச்சியை கொண்டு செல்கின்றேன் என நம்புகின்றேன். அதேபோல்தான் விடியல் என் மனதுக்குள் ஒரு எட்டாத கோட்டையாக இருந்த நிகழ்ச்சி, சுபாஷ் அண்ணா விடை பெற்று செல்லும் போது உனக்கு இனி காலை நேர நிகழ்ச்சி தான் குறியாக இருக்க வேண்டும் அந்தளவிற்கு உன் செயற்பாடு அமைய வேண்டும் என்பதை எனக்குள் பதித்து போனது. இன்னும் உலாவரும் உற்சாகம், ஏன் எதற்கு எப்படி,அவதாரம், தாம் தூம் மட்டுமே எனக்கு எட்டாக்கனியாக இருக்கின்றன.

இப்படியே சென்ற எனக்கு இன்னொரு வாய்ப்பு செய்தி அறிக்கை மூலம் கிடைத்தது. ஒருநாள் காலை லோஷன் நான் இன்று மதியம் செய்தி வாசி என சொல்ல நானும் சரி சொல்லி விட்டு அலுவலகம் சென்ற நேரம் காலை பதினொன்று நாற்பது. அன்றுதான் என் வாழ்க்கையில் இன்னொரு சரிவை சந்தித்த நாள். ஆனால் அதை யாரிடமும் சொல்லவும் முடியாமல் மெல்லவும் முடியாமல் நான் தடுமாறி செய்தி வாசிக்க உள்ளே சென்றுவிட்டு இறுதி நேரம் வைதேகி அக்காவிடம் கொடுத்து விட்டு வெளியேறிவிட்டேன். இதனால் எல்லோரிடமும் கொஞ்சம் பேச்சு வாங்கவேண்டிய நிலை. அப்போதும் இருநாள் கழித்து மீண்டும் எனக்கு அந்த வாய்ப்பினை லோஷன் அண்ணா வழங்கினார். செய்தி வாசித்து விட்டு வந்ததன் பின்னர் அவர் சொன்ன வார்த்தைகளும் மறக்கவில்லை. சங்ககாரபோல எப்போதும் போர்மில் இரு மஹேல போல அடிக்கடி Form அவுட் ஆகிடாதே என்று. ஒரு சில நாட்களிலேயே காலை நேர செய்தி அறிக்கை வாசிக்கும் வாய்ப்பை லோஷன் அண்ணா வழங்கினார்.

இதுவரை நான் சொன்னவர்கள் உங்களுக்கும் தெரிந்தவர்கள் இவர்களை விட அருந்ததி அக்கா எப்போதும் பெரிய பலம். அறிவுரைகளும் அனுபவ பாடமும் அவரிடம் கிடைக்கும். அடுத்து திஷோ அண்ணா, எப்போதும் சிரித்த முகம் சிறுபிள்ளை போல குறும்புத்தனம். ஆரம்பத்தில் ஒரு பிரச்சனை எனக்கும் அவருக்கும்.ஆனால் அடுத்தடுத்த நாட்களிலேயே எல்லாம் சரியாகிவிட்டது. அண்ணா இந்த நேரத்தில் அந்த சம்பவத்துக்கு உங்களிடம் மன்னிப்பு கோருகின்றேன். இவரை பற்றி சொல்ல வேண்டுமாக இருந்தால் என் பாடல் விருப்பம் அறிந்தவர். அமரகானங்களில் எனக்காக பாடல் போட்டு அசத்தியவர். இப்போதும் இது உனக்கு ஏற்ற பாட்டு போடு என சில பாடல்களை தருபவர்.

அடுத்து செய்திப்பிரிவில் தெரியாதைதை சொல்லித்தரும் பென்சி அண்ணா, தன் வேலையில் கண்ணாயினும் எங்களுக்கு அறிவுரைதரும் ரஜினி அண்ணா என் நண்பர்கள் அருண், விஜய், லெனின்,ஸ்ரியான்(நம்மா சீயான்) என எல்லோரும் என் ஒரு வருட படிக்கட்டை தாங்கி நிற்பவர்கள். இதில் ஜெய்சன் தினேஷ் இருவரும் அடிக்கடி காணாமல் போனாலும் என் வெற்றிப்பயணத்தின் ஒவ்வொரு கற்கள்.

அடுத்து என்னுடன் வெற்றியில் இணைந்து குருவியாக வலம் வந்து இன்று உங்களுக்கும் எனக்கும் இனிய தோழியாக இருக்கும் வனிதா, நாங்கள் இணைந்ததன் பின் இணைந்து இப்போது என் இணைபிரியா நண்பனாக காற்றின் சிறகுகள் நிகழ்ச்சியில் என் பாடல்தெரிவுகளின் குறை நிறைகளை சுட்டிக்காட்டி என் பாடல் அறிவை மேம்படுத்தும் அன்பு நண்பன் ரஜீவ் இவர்களின் துணை என் வெற்றிப் பயணத்தில் கிடைத்தது. வெற்றியில் இப்போது இணைந்தாலும் அனுபவமுள்ள பாபு, பிர்னாஸ், தினேஷா என எல்லோரும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் என்னை மேம்படுத்த உதவுகின்றனர்.

லோஷன் அண்ணா முதல் பிர்னாஸ், தினேஷா வரை ஒவ்வொருவரிடம் இருந்தும் நிறைய கற்றுக்கொண்டிருக்கின்றேன்.

இவர்கள் எல்லாரையும் போல என் வெற்றிப் பயணத்தில் பிரதான பங்காளிகள் என் பிரியமான நேயர்கள். என்னையும் ஒரு அறிவிப்பாளனாக ஏற்றுக்கொண்டு ஆதரவை வழங்கிவரும் அத்தனை நல்லுள்ளங்களுக்கும் என் நன்றிகள். உங்களிடம் இருந்து கூட நல்ல பாடல் அறிவு, இன்னும் பல பொது விடயங்களை கற்பதோடு உங்கள் வீட்டில் ஒருவனாக ஏற்று அன்புதரும் நேயர்களும் இருக்கின்றார்கள் என்ற சந்தோசத்தில் உங்கள் அன்புக்கு தலை வணங்குகின்றேன். ஒரு வருடம் கடந்தாயிற்று.... இன்னும் பல வருடம் வெற்றிக்குடும்பத்தோடு வெற்றிகரமாக வலம் வரலாம் என்ற நம்பிக்கையில் இன்று வாழ்த்திய அத்தனை பேருக்கும் நன்றிகளோடு விடைபெறுகின்றேன்.

Read More

லோஷனுடன் அந்தரங்கம். பகுதி- 1

லோஷன். இந்த பெயர் இலங்கை வானொலி வரலாற்றில் தவிர்க்க முடியாத பெயர். தமிழ் சினிமாவில் எப்படி ஒவ்வொரு காலகட்டத்தில் ஒவ்வொரு நடிகர்கள் ஆண்டார்களோ அப்படி இப்போது இலங்கை வானொலிகளின் சூப்பர் ஸ்டார் லோஷன் அண்ணா தான். கடந்த பத்து வருடங்களாக அறிவிப்பு துறையில் கலக்கிக்கொண்டிருக்கின்றார். அங்கே கலக்கியது போதாதென்று இப்போது பதிவுலகிலும் தன்னை ஒரு முன்னணி பதிவராக நிலை நிறுத்தி பல பதிவர்களுக்கு முன் உதாரணமாக இருக்கும் லோஷன் அண்ணாவை என் ஐந்தாம் ஆண்டில் இருந்து வானொலியில் தொடர்ந்தவன் நான்.

முதல் முறையாக பார்த்த நாளே இன்னும் நினைவை விட்டு அகலா நிலையில் இன்று அவருடன் அருகாமையில் இருப்பது மகிழ்வளிக்கிறது. லோஷன் அண்ணாவிடம் பலருக்கு பல கேள்விகளை கேட்க மனதில் ஆசை இருக்கும் ஆனால் சந்தர்ப்பம் கிடைக்காது. சிலருக்கு இந்த கேள்வியை கேட்டால் அவர் எப்படி பதில் சொல்வார்? சங்கடப்படுவாரா என தாங்கள் சங்கடப்பட்டு கேட்காமல் விட்டோரும் பலர். இப்போது என் முறை கேள்விகளால் அவர் அந்தரங்கங்களுடன் உங்களை சந்திக்கின்றேன்.

லோஷன் அண்ணாவுடன் நான்...இரண்டு பேரும் பக்கத்திலேயே நின்று கொண்டு தொலைபேசியில் எங்களுக்குள் பேசவில்லை.

இங்கே நான் கேள்விகளை கேட்க லோஷன் அண்ணா தன் மனம் திறந்து உள்ளதை உள்ளபடி கொட்டி உள்ளார். இப்படி ஒரு பதிவு இடப்போகின்றேன் என அவரிடம் கேட்டவுடன் தலை ஆட்டிவிட்டார். இந்த நேரத்தில் அவருக்கு என் நன்றிகள். என்னிடம் பதிலகை அவர் ஒப்படைத்து இன்று கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டது. நேரம் கிடைக்காமல் இழுபட்டு இப்போதுதான் அந்தரங்கத்தை உங்களிடம் சொல்ல நேரம் வந்திருக்கின்றது. எந்த கேள்வியானாலும் உள்ளதை உள்ளபடி சொல்கின்றேன் என தன் மன ஓட்டத்தை கொட்ட தயாரான லோஷன் அனாவே இனி உங்களுடன் அடிக்கடி பேசப்போகின்றார்.

இன்னும் பல உண்மைகளை அவர் வாயிலிருந்தே கறக்க தயாராகுங்கள். நீங்களும் உங்கள் கேள்விகளை எனக்கு மின்னஞ்சல் செய்யுங்கள் பரிசீலனையின் பின் கேள்விகளுக்கான விடைகளுடன் பதிவு தொடர்ந்து உங்களை நாடிவரும். ஆனால் இங்கே யாரும் பின்னூட்டத்தில் கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கு பதில் அளிக்கப்படமாட்டாது என்பதையும் சொல்லிவிடுகின்றேன்.

உங்கள் கேள்விக் கணைகளை அனுப்புங்கள். sshathiesh@gmail.com

இதோ என் கேள்விகளும் அதற்கான லோஷன் அண்ணாவின் பதில்களும் கேள்வி பதில் வடிவில்? ஆரம்பத்தில் சிறிது சிறிதாக ஆரம்பிப்போம் அப்புறம் கேட்போம் கேட்க வேண்டிய கேள்விகளை..... லோஷன்.

கேள்வி: பிறந்து தவழ்ந்து வளந்த மண்ணைப்பற்றி சொல்லுங்களேன்?

லோஷன் அண்ணா: யாழ்ப்பாணத்தில் அழகிய கிராமம் இணுவில். ஆனால் அங்கு வசித்து 7 வருடங்களுக்கு உட்பட்ட காலமே.வாழ்க்கையில் பெரும்காலம் கொழும்பிலேயே வசித்துள்ளேன்.

கேள்வி: குடும்பப்பின்னணி பற்றி சொல்லுங்களேன்?

லோஷன் அண்ணா:அழகான ,அன்பான அக்கறையான மனைவி,குறும்பும் குழப்படியுடனும் குதூகலம் தரும் ஒன்றரை வயது செல்லமகன். அன்பால் இணைந்த அப்பா அம்மாவுடன் இரு இளைய சகோதரர்கள்.

கேள்வி: உங்களுக்கே செல்லம் கிடைத்துள்ள நிலையில் நீங்கள் அம்மா செல்லமா அப்பா செல்லமா?

லோஷன் அண்ணா: எப்போதுமே அம்மா செல்லம்.

கேள்வி: உங்கள் கண்டிப்பில் வளர்ந்தவர்கள் நிறையப்பேர் உங்களை வீட்டில் கண்டிப்பவர் யார்?

லோஷன் அண்ணா:செல்லமாக இருந்தாலும் அதிகம் கண்டித்தவர்/ கண்டிப்பவர் அம்மாதான். இப்போது இன்னொருவர் சேர்ந்துள்ளார். தேவையான நேரம் கண்டிக்கும் என் மனைவி. (தண்டிப்பதில்லை என்பதை தெளிவாக அறிவித்து விடுகின்றேன்.)

கேள்வி: மறக்கமுடியாத பாடசாலை கால பசுமை நினைவுகளை மீட்டுங்கள்?

லோஷன் அண்ணா: இப்போது அறுவடை செய்யும் எல்லாமே பாடசாலைக் காலத்தில் விதைத்த பல தமிழ் விதைகள் தான். நான் பம்பலப்பிட்டி இந்துக்கல்லூரியில் படித்தேனோ இல்லையோ விவாதம், பேச்சு, நாடகம், கவிதை, சிறுகதை எழுதுதல், வில்லுப்பாட்டு மட்டுமின்றி கிரிக்கெட், சதுரங்கம் என்பவற்றில் அதிகம் ஈடுபட்டேன். இன்று என் ஊடகத்துறையில் அவை அனைத்துமே மிக உதவியாக இருக்கின்றன.

கேள்வி: வானலையின் சிங்கம் படிப்பில் சிங்கமா?

லோஷன் அண்ணா: எனது முன்னைய வகுப்பாசிரியை ஒருவர் சொன்னது போல கா.பொ.த.சா/தரம் O/L வரை மொக்கர்களின் வகுப்பில் முதலாம் பிள்ளை தான். (8 ஆம் ஆண்டு முதல் 11 ஆம் ஆண்டு வரை.) A/L தான் தடுமாறி சராசரி ஆகிவிட்டேன்.கவனக்கலைப்பான்களில் கலைந்து விட்டாலும்- எதிர்பார்த்த பெறுபேறுகள் வராவிட்டாலும் பல்கலைக்கழகம் கிடைத்தும்- பின் ஊடகத்துறையின் மேல் வந்த ஈடுபாட்டால் செய்யவில்லை.

கேள்வி: காதலில் விழுந்த அனுபவம் உண்டா?

லோஷன் அண்ணா: உண்டு.

கேள்வி: நிறங்களில் நெஞ்சை கொள்ளை கொண்டது?

லோஷன் அண்ணா: கறுப்புதான் எனக்கு பிடித்த கலர்!

கேள்வி: நன்றாக ஒரு பிடி பிடிக்கும் உணவு?

லோஷன் அண்ணா: பசிக்கும் நேரத்தில் ருசியான எதுவும்... பால் அப்பம், சில்லி பரோட்டா & Submarines

கேள்வி: எழுத்தால் உங்களை வென்றவர்கள்?

லோஷன் அண்ணா: மகாகவி பாரதி, சுஜாதா, வைரமுத்து மற்றும் வலையுலகில் பலர்.

கேள்வி: ஆட ஆசைப்படும் விளையாட்டு?

லோஷன் அண்ணா: எப்போதுமே கிரிக்கெட்.

கேள்வி: பார்த்து பரவசப்படும் விளையாட்டு?

லோஷன் அண்ணா: கிரிக்கெட்,கால்பந்து, டெனிஸ்( பெண்கள் டெனிஸ் மட்டுமல்ல.)

கேள்வி: கொள்ளைகொண்ட விளையாட்டு வீரர்கள் மூவர்?

லோஷன் அண்ணா: ஐவரை சொல்கின்றேன். - 5 தான் எனது அதிஷ்ட இலக்கம்.

முத்தையா முரளிதரன்.

அலன் போடர்.

ரொஷான் மஹாநாம.

மத்தியூ ஹெயடன்.

ஆந்திரே அகாசி.(டென்னிஸ்.)

கேள்வி: இசையால் வருடிய இசை அமைப்பாளர்கள்.?

லோஷன் அண்ணா: 80 களின் இளையராஜா.

90 களின் ஏ.ஆர.ரகுமான்.

90 களிலிருந்தும் இப்போதும் வித்யாசாகர்.

கேள்வி: குரலால் மயக்கிய பாடக பாடகியர்?

லோஷன் அண்ணா: S.P. பாலசுப்ரமணியம்.

P. சுசீலா.

சித்ரா.

சுஜாதா.

ஸ்ரேயா ஹோஷல்.

கேள்வி: கடவுள் நம்பிக்கை?

லோஷன் அண்ணா: தனிப்பட்ட முறையில் இல்லை. அன்புக்குரியோருக்காக கொஞ்சம். அதிகம் நம்பும் கடவுள்-லோஷன்.

கேள்வி: முதல் வேலை அனுபவம்?

லோஷன் அண்ணா: முதல் நாளே ஒலிவாங்கியில் குரல் ஒலித்தது. முதல் வேல மட்டுமல்ல இப்போதும் அதே ஒலிபரப்பாளர் வேலை தான்.........ஒவ்வொரு நாளும் புதிதாய்........

கேள்விக்கணைகளும் பதில் கனிகளும் தொடரும்............

Read More